Moeten we stoppen beef te hebben met het leven

tl:dr: tevreden zijn met wat je hebt of blijven verbeteren. Het is een onmogelijk Dilemma. Hopelijk help ik je hier een stukje verder op weg richting een oplossing. 

Hoe moeten we onze levens leven? Het is één van onze grootste uitdagingen waar wij als mensen tegenaan lopen en experts lijken er ook geen overeenstemming over te kunnen bereiken. Sommige filosofieën stellen dat het leven een continue strijd is richting geluk – om gelukkig te zijn moet je blijven vechten. Anderen zeggen juist weer dat we moeten stoppen beef te hebben met het leven.

“Ah zemmel zoek je fittie? Jij bezem.” – wat jij zegt met een Marokkaans accent tegen het leven

Mijn ouders hebben altijd gezegd: “als je iets wilt bereiken in het leven, moet je ervoor werken.” Het kwam erop neer dat je moest werken voor je eigenlijk geluk. En als je harder werkte, bereikte je meer, en als je meer bereikte, dan was je dus ook succesvoller in het leven.

Als luie puber hield ik mijn oren wijselijk gesloten voor zulke wijsheden. Met de jaren besefte ik dat er een kern van waarheid in hun boodschap verscholen zat.

Eigenlijk pas toen Dr. Kelso in Scrubs met min of meer dezelfde boodschap kwam: “Nothing in this world that’s worth having comes easy.” – Het is een quote die me door vele tentamenperiodes heeft gesleept.

AH Appeltaartje

“Als je de bodem van een AH appeltaartje wilt bereiken, zul je eerst door de zure appel moeten bijten.” – de versie die mijn kinderen te horen krijgen

Als we van de uitspraak van mijn ouders uitgaan, is hard werk noodzakelijk om gelukkig te zijn. De Dr. Kelso theorie poneert dat er geen magische oplossingen zijn en alles op jezelf aankomt. Aan alle waardevolle prestaties gaat een moeilijke tijd vooraf gaat. Geluk zou – als we Dr. Kelso vrij mogen interpreteren – dan voortkomen uit het overwinnen van persoonlijke uitdagingen.

De vraag is of zware arbeid altijd vooraf moet gaan aan écht geluk. Het zou raar zijn om het waarderen van de kleine dingen in het leven te zien als onverdiend geluk. Alsof je niet van een zonnetje op een terras zou mogen genieten omdat je er niet voor gewerkt hebt. Geluk zit hem dus blijkbaar ook in het accepteren van de realiteit in plaats van alleen maar strijden om de realiteit te ontvluchten.

Acceptatie gaat over je situatie nemen zoals ‘ie is en niet langer willen strijden om meer te bereiken. Verandering aan de andere kant, gaat over een ontevredenheid met de situatie waarin je verkeert, en het verlangen om meer te bereiken. Laten we uitzoeken wat de beste manier is om gelukkig te worden.

Zoals vaker het geval is, is het leven niet zwart-wit.

Zebra zwart-wit
Of was het nou wit-zwart?

Afzien hoort erbij. 

Verlangen is in mijn optiek één van de sterkste menselijke emoties. Het drijft ons in de honderden keuzes die wij dagelijks bewust en onbewust maken. Als we iets verlangen, bestaat er in feit een mismatch tussen hoe wij de wereld is en hoe we zouden willen dat het zou zijn.

Dit verlangen kan verscheurend werken. Verandering kost namelijk tijd. En aangezien tijd een nieuw-hernieuwbare bron is beschikken wij als vergankelijk wezen over een gelimiteerde hoeveelheid. De discrepantie tussen onze huidige situatie en ideale situatie kan frustrerend werken. Immers, we kunnen er geen direct invloed op kunnen hebben. Iets willen staat dus gelijk aan leiden.

En we willen niet leiden, dus, moeten we dan stoppen met wilen?

Om niet meer te leiden zouden we onze verlangens uit kunnen bannen. Ik denk dat eerlijk gezegd dat dat een haast onmogelijke opgave is. Als mens worden we dagelijks overspoeld door verlangens.  Bovendien denk ik dat pijn niet altijd iets negatiefs hoeft te zijn. Sommige pijn is nou eenmaal fijn. Pijn kan ook waardevol zijn. Soms is het de moeite waard om door de zure appel heen te bijten, omdat vervelende situaties nodig zijn om goede situaties te bereiken. In dat geval is pijn instrumenteel in het bereiken van onze waardevolle doelen.

Alles met mate

Betekent dit dat pijn noodzakelijk is voor een gelukkig leven? Dat is een gevaarlijke aanname.

Ellende gaat niet altijd vooraf aan geluk. En geluk ontstaat niet alleen uit het uitbannen van verlangens – en daarmee ook ellende. Blijven vechten als voorwaarde voor een gelukkiger heeft geen zin, maar het heeft ook geen zin om te stoppen met vechten.

Alles incasseren wat het leven op je afvuurt heeft alleen maar zin tot het punt waarop jij het waard vindt om te incasseren. Als jij het niet waard vindt om voor iets te vechten, waarom zou je er dan voor vechten?

Start from the why. Een ongekend goed advies van een ongekende kwal. Voordat we een kant op gaan is het essentieel belang om te kijken waarom wat iets willen bereiken. Kiezen we voor een lijdensweg omdat we iets waardevols willen bereiken óf laat je het toe om gelukkig te zijn met de dingen die je hebt.

Geluk is geen einddoel. Of je nou op zoek bent naar validatie van jouw plek hier op de wereld en je eigen geluk óf door het stof wilt om je dromen te bereiken. Geluk is iets dat je overkomt terwijl jij bezig bent om jouw doelen te bereiken.