De grootste emotionele vergissing die ons succes bepaalt

tl;dr: om succes te bereiken moet je emotioneel betrokken zijn bij wat je doet. Ook al lopen we dan het risico ontiegelijk hard op ons bek gaan.

Als je ervan houdt om iets te doen, dan komen daar emoties bij kijken. Houden van en emoties gaan samen als bacon en ei. Geluk kan niet onafhankelijk zijn van ons succes in de dingen die we graag doen.

Door mijn oude blog kwam ik hier achter. Aan de mensen in mijn omgeving vertelde ik altijd dat het een uit de hand gelopen hobby was. ‘Ik doe het puur voor de lol en meer niet.’ zei ik ze dan. Ondertussen droeg ik het wel altijd bij me. Zowel onbewust als bewust. Als een soort motortje dat altijd stationair op de achtergrond draaide. Ik zag overal verhalen en wilde beter zijn dan schrijvers om me heen. Regelmatig werd ik jaloers als iemand een verhaal voor mijn neus wegkaapte. ‘Dat had ik ook kunnen zijn.’ zei ik dan tegen mezelf. ‘Waarom ben je zo traag en maak je nooit iets af. Lul.” Ook al wilde ik het niet erkennen, het deed iets met me.

Diep van binnen wilde ik succesvol zijn met schrijven. Waarom durfde ik deze gevoelens niet te erkennen? Misschien is het gewoon veel makkelijker om te doen alsof je iets niet zo serieus neemt, zodat de klap van falen minder hard aankomt. Er niet voor de volle 100% voor durven gaan, was in feite een verdedigingsmechanisme in mezelf dat wilde voorkomen dat mijn zelfbeeld als goede schrijver in het geding kwam. Dus ik besloot om emotioneel onafhankelijk te worden van de lof uit mijn omgeving. Ik schreef voor mezelf. Mensen konden het liken als ze wilden, maar ik liet het niet bepalend zijn in hoe en wat ik schreef.

En het werkte. Althans, ik faalde inderdaad niet. Succesvol daarentegen was ik ook niet. Aanvankelijk maakt het me niet zoveel uit. Ik schreef immers voor mezelf. Op den duur werd het wel steeds moeilijker om de energie te vinden om te schrijven. Weken tussen posts in werden maanden en de motivatie om te schrijven verdween. Schrijven werd een moetje. Terwijl ik mezelf juist altijd voorgehouden had dat het een hobby moest blijven.

Het leerde me een belangrijke les; ons geluk is afhankelijk van onze mogelijkheden om te doen waar we om geven en het succes dat we hiermee bereiken. Als je iets hebt waar je om geeft, dan doet het iets met je als het niet uitpakt zoals je gehoopt had – falen maakt ongelukkig. Om voldoening te bereiken moet er goede balans bestaan tussen de moeite die je in iets steekt en het resultaat dat je ontvangt.

Bestweter logo

“Als iets waar je van houdt onderdeel wordt van je persoonlijkheid, dan faalt met jouw werk ook jijzelf.” – Bestweter

Als je je ziel en zaligheid stopt in iets waar je om geeft, dan heb je succes nodig om hongerig te blijven. Door falen verlies je momentum. Mijn oude blog leerde me om eerlijk naar mezelf te zijn. Om succesvol te zijn moest ik risico’s nemen en mezelf kwetsbaar opstellen. Ik kon blijven ontkennen dat succes mij niets deed, maar toch slaagde ik er niet in om plezier uit mijn blog te halen. Het verlangen om te schrijven was weg.

Als je niet emotioneel betrokken bent bij wat je doet is de kans klein dat je slaagt. Als jij geen gevoel hebt bij wat je doet, hoe kan je mensen dan overtuigen dat je iets te bieden hebt?

Laat het los, laat het gaan

Ik moest toegeven dat ik gefaald had. Na twee jaar schrijven was ik volledig gestagneerd. Het is moeilijk om toe te geven dat iets waar jij je ziel en zaligheid in hebt gestoken niet heeft uitgepakt zoals je verwachtte. Maar wat nog moeilijker is, is kijken naar het spoor in de weg van het dode paard waar je al mijlenver aan ligt te trekken. Figuurlijk gesproken dan. Nee, het is niet nodig om het IFAW te bellen.

Het vraagt moed om jezelf kwetsbaar op te stellen. Geloof me, het zal pijn doen en je zal jezelf nog vaak afvragen waar je in godsnaam aan begonnen bent. Maar wat nog meer pijn doet is blijven zitten waar je zit. Op de plek waar je niet gelukkig. Kwetsbaarheid maakt de weg vrij voor verandering. En zonder verandering is er geen vooruitgang.

We moeten ongeremd eerlijk zijn naar onszelf om erachter te komen wat ons écht gelukkig maakt – ook al betekent dat dat we af moeten wijken van het pad dat we onszelf altijd voor ogen hebben gehouden. En als het tijd is om los te laten, laat het dan gaan. Als je iets hebt waar je om geeft: ga ervoor! Durf te falen.

Dus, waar wil jij succesvol in zijn?

paard steigerend
Laat me je voorstellen aan mijn nieuwe figuurlijke paard: No Muerto