Hoe jezelf te vinden

tl;dr: Een korte quiz. Je bent op zoek naar jezelf, om jezelf te vinden ga je:
A) backpacken op Kho phi phi in een pofbroek
B) achterover leunen in je luie stoel tot je gered wordt
Óf C) erachter komen wat voor JOU belangrijk is en luisteren naar je authentiek stem.
Het antwoord op deze quizvraag (& jezelf) vind je hieronder.

Vroeger was het leven simpel. En dan bedoel ik niet het ‘vroeger’ waar je opa het altijd over heeft. Ik heb het over het primitieve vroeger. De tijd dat we nog op de ruggen van mammoeten reden en onze behoefte deden in een uitgeholde boomstam. Je weet wel, toen we nog in stammen leefden en voor onze overleving sterk afhankelijk waren van de groep. Om in de leven te blijven hoefden we er alleen voor te zorgen dat we conformeerden aan de regels van de tribe. 

En dat conformeren aan de regels (lees: status quo) hield ons prima uit de problemen. Althans, 10.000 jaar geleden. In de complexe wereld waar we nu in leven gaat het iets anders. Onze evolutionaire biologie is simpelweg niet in staat om onze menselijke ontwikkeling bij te benen. Het is een race tussen de schildpad en de haas – maar in dit geval niet met een moreel verantwoord sprookjesachtig einde. Onze innerlijke evolutionaire schildpad is gewoon te langzaam voor onze sociale haas.

Met andere woorden: we zijn onzekerder dan een oksel in een grijs gemêleerd slim fit t-shirtje op een snoeihete zomerdag. En dat heeft alles te maken met onze biologie.

voetballen tuin strandbal
Zo’n shirt dus. Maar dan in een overvolle bus met 36 graden. 

Deze onzekerheid zorgt ervoor dat we honderd verschillende scenario’s in ons hoofd afspelen voordat we op iemand afstappen in de kroeg – tot we iemand anders met onze crush aan de haal zien gaan met een simpele ‘hoi, alles goed?’. Onze onzekerheid zorgt ervoor dat we niet alleen naar een bioscoop of restaurant durven gaan. Het maakt dat we kiezen voor een veilige carrière in plaats van onze dromen na te jagen. Het zorgt ervoor dat we niet de kansen nemen die we verdienen.

Met andere woorden: onze innerlijke orkaan aan onzekerheden verandert ons in enorme pussies. We zijn alleen maar bezig met hoe we overkomen op anderen en verliezen onszelf daarmee volledig uit het oog.

In mijn vorige artikel vertelde ik dat je jezelf niets aan moest trekken van anderen. En jullie hadden daar – geheel terecht – een mening over:

Ik kan wel prediken dat je jezelf moet leren zijn en erachter moet komen wie je bent, maar ‘dat is inderdaad makkelijker gezegd dan gedaan Zowie Zep.’

Uiteindelijk willen we allemaal die droompartner op het witte paard. We willen zonder gene in Pathé kunnen zitten met een grote bak popcorn naast ons, zonder dat we de slissende woorden van een vriend in ons trommelvlies voelen kietelen. En we willen een betekenisvolle carrière waarin we kunnen doen waar ons hart ligt in plaats van ongelukkig jobhoppen van de ene verwisselbare baan naar de andere.

Als ik nu bepaalde idealen aan jullie opleg, voel je dan vrij om mij een mailtje te sturen. Ik modder ook maar wat aan. Ik kan niet in jouw hoofd kijken. Bovendien zoek ik altijd naar nooduitgangen om uit mijn eigen filterbubbel te ontsnappen. Verlos me uit mijn eigen beperkte en gekleurde realiteitje.


Effe m’n filterbubbel een flinke opsodemieter geven

We zijn onzeker omdat we bang zijn dat anderen ons afwijzen. Het is af en toe een moeilijke wereld waar we in leven. Mensen kunnen zichzelf niet zijn omdat ze niet vreemd aangekeken willen worden door mensen. Mensen zijn de meest onzekere wezens op de wereld en dat komt door andere mensen.

Soms kan het ook dat je niet meer onzeker bent of niet in een mate waarin het je leven beïnvloedt. Dit kan te maken hebben met genetische aanleg of door de manier waarop je bent opgevoed. Of omdat je gewoon al veel levenservaring hebt, net zoals hieronder:

De meeste van ons zitten er een beetje tussenin. Ze zijn niet zo onzeker dat het een grote impact heeft op hun dagelijkse leven. Vaak hebben ze hun onzekerheden wel onder controle. Maar af en toe vliegt het uit de bocht en laat het een enorme sociale schade achter.

Ongeacht aan welke kant van de sociale dichotomie je staat, iedereen heeft baat bij meer grip op het leven.

Ik denk dat het enorm waardevol kan zijn om jezelf te vinden. Dat je in staat bent om te midden van alle chaos en herrie je eigen authentieke stem te herkennen. Los van alle behoefte aan erkenning, bevestiging en lof, bestaat er nog een échte ‘ik’. Aan jou de taak om erachter te komen wie die ‘ik’ is.


De echte ‘ik’ begint altijd pas met foto’s voor zijn website maken als het eten op is en er alleen nog maar een poedeltje water gemixt met BBQ-as over is. 

Dit klinkt makkelijker dan het is. Laten we beginnen met de eerste stap:

Stap 1) Je eigen stem herkennen

Op blogs en vlogs (ik identificeer me overigens niet met de inhoud hiervan. Ze dienen puur ter indicatie) over persoonlijk leiderschap hoor ik mensen weleens zeggen ‘je bent het gemiddelde van de vijf mensen met wie je omgaat.’ Of ik het hier volledig mee eens ben kan ik niet zeggen. Wat ik wel kan zeggen is dat het moeilijk is om jezelf door de jungle van gedachten, meningen en ideeën van mensen in je omgeving te banen om erachter te komen wie je daadwerkelijk bent.

Het gaat erom dat je naar jezelf leert luisteren. Wat vind jij belangrijk?

  • Je hebt op Thierry Baudet gestemd? Maar vind jij Thierry Baudet gaaf of heb je op Forum voor Democratie gestemd omdat al je vrienden dat hebben gedaan? En heb je überhaupt wel iets met politiek? Of vind je het gewoon belangrijk om een mening te hebben?
  • Wat vind je van je partner? Heb je met hem of haar omdat je niet alleen kan zijn of is zijn pyjama op een forgettable Wednesday gemaakt van wedding material?
  • En hoe zit het met je vrienden? Zijn dit wel echt de personen waar je tot aan je pensioen mee opgescheept wilt zitten? Of ga je vooral met ze om omdat ze je eigenlijk min of meer aan zijn komen waaien?

Deze fundamentele vragen zijn essentieel om jezelf te leren vinden. Introspectie is dé manier om te ontdekken wat zich in jouw hoofd afspeelt en wat jij zelf belangrijk vindt – los van iedereen om je heen.

Stap 2) Angsten in kaart brengen

Veel mensen, vooral jongere mensen, hebben angsten over bepaalde aspecten van hun leven. Of het nou te maken heeft met uiterlijk, rare karaktertrekjes, of andere aspecten van hun zijn. Angst zit verscholen in vele hoekjes. Zelf ben ik soms bijvoorbeeld bang dat als ik ergens ben, er andere mensen zijn die meer recht hebben om daar te zijn dan ik. Dat hun track record van successen hun aanwezigheid op de één of andere manier beter kan rechtvaardigen.

Onterecht heb ik vaak een gevoel dat anderen beter zijn en het duurt lang voordat ik ervan overtuigd ben dat ik er ook mag zijn. Uiteindelijk moddert iedereen maar wat aan, dat weet ik ook wel, maar soms is het lastig voor mij om dit oprecht te geloven.

Om vooruitgang te boeken moet je in kaart brengen wat jouw grootste angsten zijn. De meest voor de hand liggende manier is uitvinden waar je het bangst bent om een modderfiguur te slaan. Op welke gebieden in jouw leven heb je het meeste last van plankenkoorts? Wat zijn jouw ergste nachtmerries op het pad naar succes? Waarvan krijg je dat zenuwachtige, tintelende gevoel in je maag dat zich via kippenvel over je hele lichaam uitstrekt?

Om dit inzichtelijk te maken kan je wat ik de derde persoon test noem gebruiken. Dit houdt in dat je jezelf dwingt om te kijken naar jouw leven vanuit het perspectief van een schrijver. Als een soort buitenstaander die vanuit een vogelperspectief advies geeft over wat objectief gezien het beste voor je is.

“Welke broodnodige verandering zou deze derde persoon je adviseren, waar jij normaal gesproken niet aan zou denken te veranderen?” – Zowie Zep

Zodra je antwoord heb op die vraag kan je door met het moeilijkste onderdeel: het elimineren van je angsten.

Stap 3) Afrekenen met je angsten

Het is onmogelijk om alle angsten volledig uit je leven te verbannen. Je blijft een mens en angsten horen bij het ‘mens zijn’.

Je zal waarschijnlijk nog lang onzeker blijven over welk levenspad je in moet slaan. Er zijn momenten waarop je denkt het antwoord gevonden te hebben, totdat er iets plaatsvindt waardoor de situatie ineens totaal anders is.

Ongeacht de keuzes die je maakt, moet je op bepaalde gebieden in je leven besluiteloosheid niet oplossen met het advies van anderen. Er zijn bepaalde heilige gebieden in jouw leven die vrij moeten blijven van herrie. Dit zijn alle gebieden die een intensief deel van jouw leven uitmaken. Of het nou gaat om het kiezen van een liefdespartner, het bepalen met welke vrienden je omgaat, of waar je wilt werken: hier wil je zo min mogelijk te maken hebben met alle gedachtes, meningen en oplossingen die niet zijn ontsproten uit jouw eigen brein.

Op deze heilige plekken moet jij je authentieke stem duidelijk kunnen horen. Ver weg van alle herrie. Het is makkelijk om sommige antwoorden op moeilijke vragen in de schoot geworpen te krijgen door anderen. Echter, op de lange termijn kan het ervoor zorgen dat je niet langer weet wie jij bent of wat je aan het doen bent. Voorkom dat je straks besluiteloos rond waggelt en niet weet welke kant je op moet gaan.

Of, misschien wel nog zorgwekkender, dat hart je ingeeft een bepaalde kant op te gaan en je benen weigeren deze navigerende instructies op te volgen.

Om jezelf niet te verliezen moet je jezelf de vraag stellen: “Wat zijn de gebieden in mijn leren waar ik écht naar mezelf moet luisteren?”


Hoe jouw gezicht eruit moet zien als je naar jezelf luistert